محمدجواد علیپور در گفتگو با خبرنگار نسیم سرخس، با بیان اینکه زمین خواری در بخش هایی از حریم دریاچه بزنگان صورت گرفته است، گفت: از زمانی که دریاچه بزنگان به عنوان منطقه گردشگری سرخس معرفی شد، شاهد زمین خواری در بخش هایی از حریم دریاچه بودیم.
رئیس اداره محیط زیست شهرستان سرخس با بیان اینکه زمین خواری ها با هدف منافع شخصی صورت گرفته است، افزود: با جدیت پیگیر برخورد با این زمین خواری ها هستیم و پرونده هایی در این باره نیز تشکیل شده است.
وی تصریح کرد: البته در برخی از بخش های دریاچه کشاورزانی حدود ۳۰ سال است که کشت می کنند و طبق شواهد این زمین ها آن زمان توسط منابع طبیعی مستثنی اعلام شده که با استعلام جدید معلوم شد که این زمین ها نیز متعلق به منابع ملی است، بنابراین این بخش ها جزو موارد زمین خواری محسوب نمی شود اما پیگیر بازگشت آن به دریاچه هستیم.
علیپور با بیان اینکه بارندگی های امسال دریاچه را از مرگ حتمی نجات داد اظهار کرد: امسال با بارندگی هایی که داشتیم سطح آب دریاچه بزنگان به ۱.۵ تا ۲ متر افزایش یافت اما با وجود گرمای شدید در تابستان دوباره شاهد کاهش سطح آب دریاچه بودیم.
رئیس اداره محیط زیست شهرستان سرخس خشکسالی های ۱۰ سال اخیر را عامل مهم کم شدن سطح آب دریاچه عنوان کرد و افزود: در چهارسال گذشته تقریباً هیچ سیلابی به دریاچه بزنگان وارد نشده است، ولی امسال با توجه به بارندگیها میتوان به روند افزایشی سطح آب دریاچه امیدوار بود.
وی خاطرنشان کرد: در سال گذشته و امسال با تعاملات خوبی که با شورای اسلامی روستای بزنگان داشتیم لایهروبی و مرمت دریاچه بزنگان برای مبارزه با خشکسالی انجام شد.
علیپور ادامه داد: همچنین با کمک تعدادی از کشاورزان منطقه بزنگان هم اکنون از آب مازاد کشاورزی آنان به سمت دریاچه سرازیر می شود.
رئیس اداره محیط زیست شهرستان سرخس خاطرنشان کرد: پروژه انتقال آببند قدیمی بزنگان واقع در هزار و ۴۰۰ متری دریاچه بزنگان در دستورکار است و در صورتی که اعتبارات وعده داده شده برای انجام این پروژه محقق شود، با انتقال سیلابهای حوضه آبخیز مجاور، حدود چهار برابر حجم آب دریاچه به آن وارد شده و دیگر خطر خشکسالی آن را تهدید نمی کند.
وی در پایان گفت: فرماندار شهرستان قول مساعد دادند که اعتباری بالغ بر ۵۰۰ میلیون تومان از اعتبارات ماده ۱۸۰ برای احیای دریاچه بزنگان در سال جاری اختصاص یابد.
دریاچه «بزنگان» بزرگترین دریاچه طبیعی استان خراسان رضوی که یک اثر ملی محسوب می شود و عروس دریاچه های ایران نام گرفته است، در سال های اخیر مرگی آرام را سپری میکند.
دریاچه بزنگان در ۱۳۰ کیلومتری مشهد و ۸۰ کیلومتری شهرستان سرخس و در جنوب رشتهکوههای هزارمسجد قرار دارد. وسعت این دریاچه حدود ۸۰ هکتار است و عمیقترین نقطه آن ۱۲ متر است.
انتهای پیام/
رضایی
تاریخ : ۲۳ - شهریور - ۱۳۹۴نماینده سرخس در مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه باید سهل انگاریهای سازمان جنگلها را متوقف کرد، گفت: در سال ۹۲ بیش از ۱۲ هزار هکتار از منابع طبیعی سرخس با سکوت و همراهیهای این سازمان واگذار شدهاند. احمد سجادی گفت: در سال گذشته حدود ۲ هزار و ۲۰۰ هکتار از جنگلهای چند صد ساله جهانبانی سرخس درحالی به یکی از بزرگترین کارفرمایان خراسان واگذار شد که دارای ارزش زیستی بسیار بالا بوده و قدمت آنها به زمان تعیین مرز میان ایران و روسیه باز میگشت. وی تصریح کرد: متاسفانه منابع طبیعی سرخس، در دادگاهی که برای رسیدگی به واگذاری این جنگلها تشکیل شده بود سکوت و در واقع بر روی این فاجعه زیستمحیطی چشمپوشی کرد. این عضو کمیسیون انرژی مجلس اظهار کرد: علاوه بر جنگلهای جهانبانی بیش از ۱۰هزار هکتار از مراتع مرز ایران و ترکمنستان در شمال شرق سرخس به این شرکت واگذار شد تا با باز شدن پای سرمایهگذاران خصوصی به منابع ملی، این مراتع صدها ساله تغییر تخریب و از بین بروند. به گفته سجادی در حالی این شرکت به دنبال تغییر کاربری و تبدیل این ۱۰ هزار هکتار مراتع سرخس به اراضی کشاورزی و … است که به علت شرایط محیطی و بادهای شدید آن منطقه، نه تنها نمیتوان استفاده و بهرهای از آن برد، بلکه این مناطق به علت مجاورت و حایل بودن با ریگزارهای ایران و قرهقوم ترکمنستان با گذشت اندکی به ریگستان تبدیل خواهند شد. وی ادامه داد: با از بین رفتن مراتع، از این پس بادهای شدید منطقه، ریگها را علاوه بر این مناطق به روستای اطراف نیز کشانده و ساکنان منطقه را به ترک مسکن خود و حاشیهنشینی شهرهایی مانند مشهد اجبار میکند. این عضو کمیسیون انرژی مجلس اضافه کرد: این مراتع صدها سال قدمت داشتند و تمامی مراکز و چراگاههای دامداران منطقه را در خود جای داده بودند، اما در حال حاضر با چشمپوشیهای سازمان جنگلها و منابع طبیعی استان به زمینهای بایر کشاورزی تبدیل میشوند. سجادی با بیان اینکه تاسیسات دامداری موجود در حاشیه این مراتع صدها سال قدمت دارد، افزود: تجاوز به این مراتع علاوه بر اینکه دامداری، اشتغال و تولید مردم را تحت تاثیر خود قرار داده ، ذخایر منابع زیستی کشور را نیز از داشتن بکرترین عرصهها محروم کرده است. وی گفت: سازمان جنگلها نتوانسته از منابع طبیعی و عرصههای جنگلی کشور آن طور که شایسته مردم ایران باشد، حفاظت کند و به همین علت از وزیر جهاد کشاورزی در این باره طرح سوال کردهام که تا زمان دریافت پاسخی روشن و قانعکننده از سوی وزیر، پیگیر آن خواهم بود. چندیاست که انگشت اتهام واگذاری منابع طبیعی به سوی سازمان جنگلها است و این بحث تا جایی ادامه یافت که مجلسنهم، هیئت تحقیقوتفحص از این سازمان را تشکیل داد. هرچند هنوز گزارشی از سوی هیئت تحقیقوتفحص سازمان جنگلها منتشر نشده اما به گفته علی ایرانپور نایبرئیس این هیئت، تخلفات گستردهای در این زمینه صورت گرفته است و در یک ماه آینده نتایج ابتدایی آن اعلام میشود. واگذاری عرصههای طبیعی در بسیاری از نقاط کشور دیده میشود که جنگلهای جهانبانی و مراتع سرخس بخشی از آنهاست و مورد انتقاد برخی نمایندگان قرار گرفته است. به عنوان نمونه بیش از ۱۲ هزار هکتار از منابع طبیعی سرخس به یک مجموعه بزرگ در خراسان واگذار شده و سکوت سازمان جنگلها هم مهر تاییدی بر این موضوع بوده است.