یادداشت؛ خون‌ دلی که لعل شد
یادداشت؛ خون‌ دلی که لعل شد
یکی از زیباترین کتاب‌های «امام‌ خامنه‌ای»، کتابی است با نام «خون‌ دلی که لعل شد»؛ اصل این کتاب به زبان عربی با نام زیبای «إنَّ مع الصَبر نَصراً» است؛ عده‌ای از فرزندان انقلاب که این روزها و در نزدیکی قله احساس نفس‌تنگی می‌کنند، باید در اولین فرصت مطالعه‌ دقیق این کتاب را شروع کنند.

به گزارش نسیم سرخس، حجت‌الاسلام عباس بابائی استاد حوزه و دانشگاه در یادداشتی نوشت: خاصیت نزدیک‌ شدن به قله آن است که در هر قدمِ آن، سختی‌هایش چنان زیاد می‌شود که هر قدر «راهبر دانای امین» از نزدیک‌ بودن قله بگوید بازهم عده‌ای نمی‌پذیرند و خواهان برگشت‌اند!

کم‌ شدن اکسیژن، خطر سقوط، سرمای سوزان، شیب‌ تند، کم‌ شدن جیره، پشیمانی و ناامیدی عده‌ای از همراهان و سرانجام معلوم‌ نبودن و دیده‌ نشدن قله، هر انسان توانمندی را می‌تواند از لذت فتح آن باز دارد!

جبهه‌ حق از ابتدای خلقت برای رسیدن به قله‌‌ بزرگ «حاکمیت الله»، فراز و نشیب‌های فراوانی داشته‌ است؛ فراز و نشیب‌هایی که باعث ریزش‌های فراوان در این جبهه و فتح‌ نشدن آن قله‌‌ آرمانی شده‌ است.

یکی از زیباترین کتاب‌های «امام‌ خامنه‌ای»، کتابی است با نام «خون‌ دلی که لعل شد»؛ اصل این کتاب به زبان عربی است با نام زیبای «إنَّ مع الصَبر نَصراً»؛ عده‌ای از فرزندان انقلاب که این روزها و در نزدیکی قله احساس نفس‌تنگی می‌کنند، باید در اولین فرصت مطالعه‌ دقیق این کتاب را شروع کنند.

۶ بار زندانی‌ شدن با شکنجه‌های بسیار، تبعید ناجوانمردانه به محروم‌ترین مناطق کشور، تنها بودن حتی در میان هم‌قطاران، ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های فراوان برای مبارزه و روشنگری و مشکلات فراوان معیشتی همگی از یک سو و از سوی دیگر سیل بنیان‌کن مفاسد سیاسی و اجتماعی و اقتصادی و اخلاقی رژیم پهلوی که بسیاری را آلوده و فاسد و مفسد کرده بود، کافی بود تا هر مبارزی ذره‌ای امید به پیروزی نداشته باشد؛ اما شما در این «مرد انقلابی» تا لحظه‌ی پیروزی و تا همین الآن که ۴۷ سال از آن فتح بزرگ می‌گذرد، ذره‌ای ناامیدی نمی‌بینید!

شرایط هولناک و دردناک و پر از فسادی که در این کتاب از قبل انقلاب به تصویر کشیده شده، به‌ گونه‌ای است که گاهی انقلابی‌ترین افراد هم امیدی به مبارزه و رسیدن به انقلاب شکوهمند اسلامی نداشتند و به قول «آقا» میدان را رها کردند و به تبیین بسنده کردند!

در وجود نازنین «خمینی مشهد» اما چهار ویژگی فوق‌العاده بود که باعث شد ذره‌ای از آن هدف عالی دست نکشند؛ «ایمان و امید و استقامت و قیام».

یاران! قله بسیار نزدیک است؛ نزدیک‌تر از چیزی که فکرش را کنیم؛ وظیفه‌ امروز ما اولاً تقویت «ایمان و امید و استقامت» است و در مرحله‌ بعد، «قیام للّه»!

«نصرت الهی» زمانی بر ما نازل می‌شود که با هر توان و ظرفیت و امکاناتی که داریم، برای خدا قیام کنیم و استقامت بورزیم؛ آنگاه یاری خدا را با تمام وجود لمس خواهیم کرد:

إِنَّ الَّذِینَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُ الْمَلَائِکَهُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّهِ الَّتِی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ‌؛

بی‌تردید کسانی که گفتند: پروردگار ما خداست؛ سپس [در میدان عمل بر این حقیقت] استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان نازل می‌شوند  [و می گویند:] مترسید و اندوهگین نباشید و شما را به بهشتی که وعده می‌دادند، بشارت باد.

انتهای خبر/

  • نویسنده : عباس بابائی