به گزارش نسیم سرخس، حجتالاسلام عباس بابائی، استاد حوزه و دانشگاه در یادداشتی نوشت: یکی از حکیمانهترین روایات پیرامون «امید» این سخن نبوی(ص) است: «إنَّمَا الأَمَلُ رَحمَهٌ مِنَ اللّهِ لاُِمَّتی، لَولاَ الأَمَلُ ما أرضَعَت اُمٌّ وَلَداً، ولا غَرَسَ غارِسٌ شَجَراً!»؛ (امید در حقیقت، رحمتی از جانب خداوند برای امّت من است. اگر امید نبود، هیچ مادری فرزندی را شیر نمیداد و هیچ باغبانی، نهالی نمیکاشت!)
شاید این کلمات امام خامنهای را بتوان شرحی بر این روایت فوقالعاده شمرد: «یکی از بزرگترین نعم الهی، امید و اعتمادبهنفس است که در مردم هست. روح امیدواری، خیلی نعمت بزرگی است. مردمِ مأیوس، ناامید و بدون افق دید، بیصبری میکنند؛ نه اینکه کار نمیکنند، مانع کار هم میشوند؛ ولی مردمِ امیدوار، خودشان جلوجلو میدوند و مسئولان را به دنبال خودشان میکشانند.»
حال سؤال مهم آن است که برای افزایش اکسیری بهنام «امید» در افراد و جوامع چه باید کرد؟
راه نخست افزایش ایمان است؛ ایمان به عنوان موتور محرک و پیشرانی است که هرچقدر قویتر و گرمتر باشد، حرکتی به نام «امید» را قویتر و سریعتر و ماناتر میکند.
امامخامنهای فرمودند: «امید یعنی آن حالتی که با حرکت همراه است، با تنبلی و سکون نمیسازد، کسی که امید دارد به سر منزل میرسد راه میرود، اینکه کسی بنشیند و امید داشته باشد به سر منزل میرسد، این نشدنی است.»
بعد از انقلاب بیشترین دشمنیِ دشمنان و ناجوانمردیِ بعضی دوستان نسبت به «امامین انقلاب» روا داشته شد و حال آنکه این دو در صدر امیدواران عالم قرار داشتند! حل این معما جز با گوهر «ایمان» محقق نخواهد شد. ارتباطی است مستقیم بین افزایش ایمان و افزایش امید.
رهبر انقلاب درباره امید امام فرمودند: «امام خود میگویند در طول سالها مبارزه تا پس از پیروزی هرگز دچار یأس نشدم. این امید امام هم ناشی از ایمان او بود.»
در طرف دیگر کسانی بودند و هستند که بیشترین امکانات و درآمدها در این کشور از آن آنان بوده اما در صدر ناامیدترین ایرانیان قرار گرفتهاند؛ چراکه رابطهای است مستقیم بین کاهش ایمان و کاهش امید.
حال باید به این سؤال مهم پاسخ داد که برای افزایش ایمان فردی و اجتماعی چه باید کرد؟
ادامه دارد…
- نویسنده : حجتالاسلام عباس بابائی